Verslag bijeenkomsten

Golfdag 25 juni 2010

Salonbijeenkomsten op 11 mei 2010

Harry de Vries en Hans Nieuwenhuis; Duurzaamheid, Chantal Gulickx; Burgerparticipatie, Diddi Braat; De Maakbaarheid van het leven
 
                            

Van polygamie en tijgers naar zakendoen in Duitsland.
18 maart met trendwatcher Adjiedj Bakas

Maandag 8 februari 2010, Richard Bottram

En wederom was hij bij ons in de Hucht, de man van 365 marathons in één jaar. Voor wie het niet kon geloven of er niet bij was vorig jaar heeft hij in zijn verhaal nog even teruggeblikt op die uitzonderlijke prestatie van twee jaar geleden. Maar dat was niet de aanleiding voor zijn uitnodiging om weer naar de Hucht te komen. Deze keer nam Richard Bottram een heuse primeur mee voor de sociëteitsleden. Een primeur met een embargo tot 21 maart. Na zich er van verzekerd te hebben dat er geen pers in de zaal aanwezig is, doet hij zijn verhaal, ondersteunt door een afwisselende powerpoint-presentatie, stapje voor stapje uit de doeken. Uiteraard heeft de primeur alles te maken met de bewustwording van en fundraising voor de ziekte kanker. Voor diegene die de avond hebben moeten missen; hou het nieuws in de gaten.

Maandag 11 januari 2010

Voorzitter Piet Wijn proost op een gezond en voorspoedig 2010 tijdens de goedbezochte Nieuwjaarsbijeenkomst.

Dinsdag 8 december 2009, Museum het Valkhof

Presentatie over de tentoonstelling en een bezoek aan de tentoonstelling 'De Wereld van Katharina' gevolgd door een Middeleeuwsbuffet.

Maandag 9 november 2009, wijnavond

Het 8-jarig bestaan is net gevierd en volgende week staan er 13.000 flessen bij Gall& Gall in de schappen. Freek Verhoeven van Wijnhoeve de Colonjes is trots. Aan de hand van een presentatie neemt hij de toehoorders op ontspannen wijze mee naar de heuvels in Groesbeek waar de druivenranken groeien.

Een biologische wijngaard is het, waarbij geen gebruik gemaakt wordt van mest maar van stikstofknolletjes. Ongeveer 18.000 stokken staan er in Groesbeek, waarbij elke stok ongeveer 15 minuten werk per jaar kost. Reken de hoeveelheid werk maar uit. Freek Verhoeven heeft ca. 5 hectare onder zijn hoede. En er zijn andere ondernemers en boeren in het Groesbeekse die overstappen op de wijnbouw: een 5 hectare meer wordt door hen bebouwd. De stokken leveren meestal 60 trossen per stok, maar daarop wordt gesnoeid, anders wordt de wijn te dun. Omdat nieuwe rassen worden gebruikt ontstaan prachtige, verrassende wijnen. Momenteel wordt gewerkt met proefwijnen met 17 geselecteerde rassen. De Regentdruiven hebben zelfs een gouden medaille in de wacht gesleept.

Na een jaar van planten, wieden, snoeien, maaien, regen en hagel, zon en kou wordt met behulp van zeer enthousiaste en betrokken vrijwilligers aan het eind van het seizoen geoogst. De oogst van iedere dag wordt nog dezelfde dag verwerkt. Dat duurt zo’n 3 weken. Tot 2 uur ’s nachts worden de druiven geperst en verder verwerkt. Een bedje om even een hazenslaapje te houden, naast de gistende most die langzaam verandert in wijn, is geen zeldzaamheid: zo kan het proces goed in de gaten worden gehouden.

Groesbeek is goed geschikt voor de wijnstokken door de bodem en ligging. De verbouwingscultuur die gebruikt wordt en anderzijds het goed aantrekkende toerisme in Groesbeek bepalen mede het succes van de wijnbouw. De Nederlandse Wijnfeesten in Groesbeek trekken 16.000 bezoekers, waarvan er 1600 de open dag van de Wijnhoeve bezoeken.

Freek heeft een visie: het volume van de wijnbouw zal toenemen. Vandaar nu al de samenwerking met Gall & Gall. Hoewel de wijn van dit jaar daarom nu al is uitverkocht, is daarmee wel ruimte gecreëerd om ook voor de toekomst te kunnen investeren in apparatuur, een nieuwe Wijnhoeve en mooie enten. De wijn van Nederland is in opmars!

Maandag 12 oktober 2009,rondje Elst

Maandag 14 september 2009 met Marco Derksen; Seafari

Het nieuwe seizoen is van start gegaan, de vakanties zijn voor de meeste voorbij en dat betekent dat de maandagavonden van de Sociëteit weer ingeleid worden met sprekers met een inspirerend verhaal of een aanstekelijke presentatie. Het spits wordt vanavond afgebeten door Marco Derksen, initiator van Seafari; een enorme indoor duiklocatie dat zal verrijzen bij recreatiegebied de Rijkerswoerdse Plassen.

De passie voor duiken vormt bij Marco de rode draad door zijn leven en carrière. Jacques Cousteau als held in zijn kinderjaren, via een eigen duikbrevet naar een baan als duikinstructeur en kort daarna een eigen duikschool in Nederland. Hij blijkt een ondernemer met een doel, een droom en een enorm doorzettingsvermogen. Dat wordt gaandeweg zijn verhaal duidelijk, hij neemt de deelnemers mee langs de soms moeizame en lange weg die hij afgelegd heeft. Een veelheid aan omwegen, locaties, schetsen en plannen zijn sinds 2000 de revue gepasseerd. Letterlijk door schade en schande wijs geworden. Maar altijd zijn droom volgend, die nu dichterbij lijkt dan ooit.

Een ambitieus project met een heldere boodschap: de onderwater wereld is mooi, laten we er zuinig op zijn.  Kortom, een top ondernemersverhaal.

Ook de keuken heeft zich met het bereiden van de heerlijke gerechten laten inspireren door de onderwaterwereld. En zo is de eerste avond van het nieuwe seizoen een geslaagde.

KAN-café op 13 juli en 10 augustus

Maandag 13 juli is het gewoon druk op het KAN-café, ondanks de vakantieperiode. Het weer is er ook naar: lekker genieten op de binnenplaats van de Hucht met een goede, ouderwetse barbecue in het gezelschap van prettige collegae. Je kan het minder treffen, werd lachend opgemerkt.

Om dit nog eens dunnetjes over te doen kiezen we natuurlijk al jaren in augustus voor dezelfde formule. Alleen is het nu wel wat rustiger omdat toch velen van een andere zon aan het genieten zijn. Maar voorzitter Piet Wijn heeft een verrassing in petto -  een onverwachte mystery guest dient zich aan. Geheel gekleed in wielerkleding en op de superlichte fiets sluit opeens Kenny van Hummel zich aan bij het gezelschap. Enthousiast wordt hij met vragen bestookt en menigeen wil graag met deze beroemde wielrenner op de foto. Ondanks, of mede dankzij, het feit dat hij als lantaarndrager van de afgelopen editie van de Tour de France uiteindelijk op moest geven na een val is hij zeer bekend en wordt zijn doorzettingsvermogen en moed bewonderd. Dat was een onverwacht en leuk extraatje op weer een prettige avond.

Golfdag 26 juni 2009

Klik hier voor de foto's.

Maandag 8 juni 2009 Jan Vermeiren- Linkedin

LinkedIn…..voorzitter Piet Wijn kondigde het in de uitnodiging voor deze bijeenkomst al zo mooi aan als the new girl in town. Voor sommige deze avond is ze echt nieuw, andere hebben al veel over haar gehoord en een groot deel van de sociëteitsleden is al volop met deze girl aan de haal gegaan.

Vrijwel iedere ondernemer is op zoek naar klanten en in wat mindere mate naar leveranciers. LinkedIn kan hier volgens Jan Vermeiren een handig hulpmiddel bij zijn, mits je het doel van je eigen LinkedIn-gebruik voor ogen hebt en je weet wie de best geplaatste personen zijn die jou verder kunnen helpen. Want, zo stelt Jan Vermeiren, de kracht van LinkedIn zit in de contacten in de tweede graad. Personen uit jouw eigen netwerk kunnen je bij deze 2^e graads-contacten aanbevelen of introduceren. Hierdoor gaat de theorie van ‘6 degrees of knowing the world’ echt werken. Een klant erbij krijgen vanuit je eigen netwerk op LinkedIn of bij de sociëteit is als de kers op de taart. De daadwerkelijke kansen liggen in de bemiddeling tussen personen die elkaar nog niet kennen.

Zowel in als na de presentatie geeft Jan Vermeiren uitleg en tips om de LinkedIn-pagina’s van de Sociëteitsleden nog verder te verbeteren. Zo is het raadzaam personen uit je netwerk om een recommendation te vragen, of een slide share presentatie op je pagina te plaatsen, waardoor je hoger eindigt in de Google search engine. Goede tips voor de gevorderde LinkedIn-gebruiker.

Je ziet sommige denken ‘nu toch maar eens die startpagina aanmaken’, terwijl er een hardcore groepje ondernemers is die trouw blijft zweren aan de contacten zoals die er vanouds liggen.

Voor de na vanavond startende LinkedInner zijn er zelfs workshops en vergeet dan niet jezelf direct toe te voegen op de LinkedIn-pagina van de Ondernemers-Societeit KAN.

Een workshop kan je bijvoorbeeld volgen bij Jeanet Bathoorn: http://jeanetbathoorn.wordpress.com (blog)
http://linkedin.com/in/jeanetbathoorn (digitaal profiel)
http://twitter.com//jeanetbathoorn (microblog)

  Maandag 11 mei 2009 Bedrijvenpresentatie

Ed Velthuis - Ballast Nedem Bouw Oost

Een informatie film met historische beelden maakt duidelijk dat Ballast Nedam al een lange geschiedenis in onze regio kent. Tegenwoordig bekend van onder andere Gelredome, 52 Degrees en bedrijventerrein IJsseloord 2 i.s.m. Giesbers gebiedsontwikkeling.

Dimitri Xanthopoulus - CMS Derks Star Busmann

Met 54 kantoren wereldwijd en vijf in Nederland staat CMS succesvolle bedrijven en ondernemers bij. Speciaal voor iedere deelnemer van de Sociëteit hebben zij een complete informatie map meegenomen.

 Herman Schimmel - De Gelderlander

De Gelderlander speelt in op de toekomst van sociale netwerken en heeft voor de nieuwste Arnhemse wijk Schuytgraaf een online community opgezet die de bewoners voorziet van op maat gemaakte informatie.

Cor Boonstra - Ruijs Draaisma

'Petje op Petje af' met Frans Jordans van VBI Verkoop Maatschappij BV als winnaar.

Theo Basten - Rikken Print

FSC-gecertificeerd full service grafisch bedrijf dat via direct mail een kunstgrasmat bij de klanten in de brievenbus bezorgt.

Maandag 6 April 2009 met als spreker/ inleider Ysbrandt Roovers

Ondernemen is en blijft een groot avontuur. Je weet wel waar je aan begint, maar de uitkomst blijft ongewis door volstrekt onvoorspelbare ontwikkelingen van bijvoorbeeld het economisch klimaat.  

In 2004 loopt Ysbrandt Roovers, ondernemer te Heijen, tegen een gigantische bouwval aan vlak over de grens tussen Goch en het Reichswald. We hebben het over de resten van het klooster Graefenthal, dat graaf Otto II van Gelre in 1248 stichtte op verzoek van zijn vrouw Margarete van Kleef.

Welke visioenen Roovers op dat moment heeft gehad en wat er allemaal door zijn hoofd heeft gespeeld? Hij besluit de bouwval te kopen. Een complex van 67.000 m2 . Vervolgens gaat hij aan de slag en weet gaandeweg een breed draagvlak voor zijn plannen te creëren. Welke bezieling hem heeft gedreven om dit avontuur aan te gaan vertelt hij ons op gedreven wijze. Kees Blom, oud-rector van de Radboud Universiteit, leidt hem op persoonlijke wijze in en Ben Dankbaar van de Nijmegen School of Management (RU) en lid van de Adviesraad van onze sociëteit, voelt hem na afloop van zijn verhaal op een evenzo persoonlijke en vlotte wijze nog eens aan de tand waarbij de interactie met de zaal snel op gang komt. Een paar reacties van de deelnemers na afloop: fantastisch, super, echt leuk, geweldig. Dat spreekt voor zich dus.

En dat alles in een tijdsbestek van 45 minuten.

Cultureel ondernemen met René Kwant op 9 maart 2009

Hoofd publiekszaken van Museum het Valkhof, René Kwant, is verantwoordelijk voor een veelheid aan disciplines binnen het museum zoals educatie, marketing en verhuur. De voormalig student theologie, die zelfs even werkzaam is geweest als dominee, roemt de tijdloosheid en schoonheid van kunst als momenten die je bijblijven.

Blockbusters: De leden van de sociëteit blijken cultuurminnende toehoorders te zijn; het merendeel kent het museum en heeft het bezocht. Zij zijn niet de enige, want jaarlijks is het museum goed voor gemiddeld 100.000 bezoekers. Met een begroting van 4 miljoen euro probeert het museum zijn missie te realiseren. Het grote succes van de zogenoemde blockbusters is daarbij van groot belang. Deze tentoonstellingen, die eens in de twee jaar het museum nationaal en internationaal op de kaart zetten, trekken gemiddeld 75.000 extra bezoekers naar het museum.Tijdens de tentoonstelling van Luxe en Decadentie vond een heuse kruisbestuiving plaats met het centrum van Nijmegen. Vele ondernemers haakten aan bij het thema en wisten zo de museumbezoeker ook de stad in te trekken. Volgens marktonderzoek is hierdoor maar liefst 2 miljoen euro extra omzet gegenereerd door binnenstadondernemers.

De toekomst : Het uiterlijk van het museum ondergaat de komende jaren een verandering. Dit moet resulteren in een meer open uitstraling naar buiten en op den duur een bruisend cultureel Valkhofkwartier.

Bijeenkomst met Geert Kimpen maandag 9 februari 2009

Na de aangename Eindejaarsbijeenkomst op maandag 8 december en de drukbezochte Nieuwjaarsbijeenkomst op 12 januari waar voorzitter Piet Wijn wederom op betrokken en onnavolgbare wijze het nieuwe jaar inluidt treedt in februari Geert Kimpen aan op het podium.

“Hoe maak je goud van je leven?”, dat is de vraag die een gedreven Geert Kimpen neerlegt bij de goedgevulde zaal. Waar de ene luisteraar argwanend en nuchter het verhaal tot zich laat komen, wordt de ander steeds enthousiaster over de geschetste mogelijkheden. Knikkende hoofden, lachende gezichten en begripvolle blikken worden uitgewisseld.

Het is gelijk spannend wanneer Geert Kimpen verhaalt van de kist die gevonden wordt op zolder door de erfgenamen van Isaäc Newton. Explosief materiaal bevat de kist. Helaas leidt de economische crisis van de jaren ’30 tot de veiling van de manuscripten via Sotheby’s. Over de gehele wereld zijn de manuscripten verspreid, tot ze opgespoord en onderzocht worden. Newton is de laatste der grote alchemisten. Wanneer Newton de opdracht krijgt om goud te maken en dit hem daadwerkelijk lukt, wordt Engeland van het armste land het rijkste land ter wereld. Interessant in tijden van crisis. Geert Kimpen belooft de 7 levensgevaarlijke en levensveranderende processen van Newton te delen: binnen het uur bent u alchemist en kunt u goud vinden.

Het eerste proces is de calcinatie (verkalken). De alchemist stelt zichzelf de meest brandende vragen: Is dit mijn partner, is dit mijn werk, is dit mijn huis? Wie ben ik, wat wil ik, waarom ben ik hier? De deelnemers in de zaal gniffelen. En worden gefeliciteerd: met deze vragen is het proces van goud maken begonnen. Het antwoord op de vragen volgt ook gelijk: je bent hier om goud te maken en goud te worden. Iedereen wordt uitgedaagd om 1 minuut na te denken over zijn eigen levensmissie (wat is jouw goud?) en het daarna onder woorden te brengen bij een mededeelnemer. En ook dat moment wordt een felicitatie waardig bevonden: woorden hebben scheppingskracht, dus we zijn al weer een stap verder op de weg naar de realisatie van het goud maken. Rob Jansen en Hennie Derksen durven het zelfs aan hun levensmissie met iedereen te delen: respectievelijk het worden van Toon Hermans en de omzetting van die droom naar het begeleiden van leiders om de wereld echt een stukje beter te maken, en de wens om nog eens burgemeester te worden van een middelgrote stad in Nederland.

Via het tweede proces van dissolutie (oplossen) gaan we mee op de stroom en vertrouwen we op waar het leven ons brengt. We laten de comfortzone los. We durven te veranderen, i.e. de eerste bewegingswet van Newton: of we grijpen zelf in of het leven dwingt verandering af door blije of dramatische gebeurtenissen. In het derde proces van separatie scheiden we de waardevolle stoffen van het afval en laten we oude, beperkende overtuigingen achter ons. En soms ook vrienden, zoals Geert Kimpen beeldend vertelt over wat eens een vriend was.

In het vierde proces van de conjunctie (vereniging) ontstaat het huwelijk tussen de koning of de koningin, ofwel tussen de ziel en de geest. De tantrische liefde, de seksuele ontwikkeling maken van een spreekwoordelijke hamburger een chateaubriand. Het bewustzijn ontwaakt. Oeps….zie je menigeen denken, waar gaat dat heen op een doordeweekse maandag in de sociëteit? Maar we gaan verder: het vijfde proces van fermentatie (gisting) laat ons door de innerlijke mest waden. Geert neemt ons mee naar het moment dat zijn broer overleed en het gevecht dat hij leverde om zijn broer achter te laten. We moeten onze schaduwkant onder ogen zien: het eigenbelang, egoïsme, geroddel, haat en bedrog. Gelukkig komen we dan bij het zesde proces van distillatie: een roes met daarin de ontdekking van de onbegrensde mogelijkheden. Wat een opluchting om je te realiseren dat je slechte eigenschappen zowel ten goede als ten kwade kunnen worden ingezet. Er is wel degelijk een keuze. De tweede bewegingswet van Newton speelt hier een grote rol: een voorwerp verandert net zoveel van richting als de kracht die op hem inwerkt, en dat gebeurt in 1 rechte lijn (flow). En dan is het zover: bij het zevende proces vindt de coagulatie (het stollen) plaats. De Steen der Wijzen wordt gevormd uit de versmelting. Newtons wet van actie en reactie (elke actie veroorzaakt een gelijkgestemde tegenreactie) treedt in werking: we ondernemen, doen, handelen, mèt intentie en geloof. En roepen daarmee een gelijkgestemde reactie in kracht op, alleen in tegengestelde richting.

Er is een uur voorbij maar iedereen neemt graag nog de laatste wijsheid van Geert Kimpen tot zich: In elke persoonlijke wens zit een geschenk voor de wereld verborgen, en daarmee maken we (symbolisch) goud van ons leven. Be The Change! Uitgebreid worden de boeken van Geert Kimpen gesigneerd met persoonlijke boodschappen. En hij wordt enthousiast benaderd met vragen en uitdagingen om nog even verder te filosoferen. Voor de één een bijzonder verhaal, voor de ander een prettige avond. Maar een zeer positieve indruk heeft Geert Kimpen in ieder geval op iedereen gemaakt!

Maandag 10 november 2008, Wijnavond

Het menu van de avond onder de noemer Avontuurlijke Wijnen laten we voor zich spreken, en de liefhebbers c.q. geinteresseerden kunnen de geproefde wijnen van Aad van Dop uit Voorburg nog even terugzoeken...

Witte wijnen: Riesling 2006 Prinses Marianne (Duitsland), Müller Thurgau 2007 Apostelhoeve (Nederland), Pinot Gricio 2007 Alto Adige (Italië), Trebbiano 2007 Lugana (Italië), Grillo-Viognier 2006 Nivuro (Sicilië), Viura-Rioja 2007 Conde de Valdemar (Spanje), Bourgongne Blanc 2006 Louis Jadot (Frankrijk), Sauvignon Blanc 2007 Villa Maria (Nieuw Zeeland),  Chardonnay 2007 Casa Silva Colleccion (Chili),  Riesling 2006 Domaine Engel Grand Cru (Alsace),  Chardonnay 2005 Monterey County (Californië).

Rode wijnen: Madiran 2004 Plenitude (Frankrijk), Tautavel 2003 La Carissa (Frankrijk), Bonassia 2006 L’Excellence (Marokko), Trivento 2005  Golden Reserve (Argentinië), Priorat 2004 Marge (Spanje), Barbera d’Asti 2006 Rive   (Italië), Alentejo 2006 Tinto da Anfora (Portugal), Blauer Zweigelt 2006 Krems (Oostenrijk), Mercouri 2003 Letrinon (Griekenland), Zinfandel 2004 Fetzer (Californië).

En hoe de avond was? Gezellig!

Maandag 3 november 2008, Minister Eurlings

Een gezamenlijke bijeenkomst van de Ondernemers-Sociëteit KAN met de Stadsregio Arnhem-Nijmegen, VNO NCW Regio Arnhem-Nijmegen, Lindus – Associatie van Ondernemers in De Liemers en de Kamer van Koophandel Centraal Gelderland.

Het centrale thema: bereikbaarheid. Spreker: minister Eurlings van Verkeer en Waterstaat. En òf de interesse uit de regio er is als Eurlings uitleg geeft over zijn plannen om de bereikbaarheid van de regio te vergroten. Het is kort dag als bekend wordt dat de minister tijd heeft ingeruimd voor ons en de uitnodiging er uit kan, maar de zaal zit vol op deze maandagmiddag. Nadat voorzitter Piet Wijn iedereen welkom heeft geheten steekt Eurlings van wal aan de hand van een aantal vragen: “Waar zijn we mee bezig? Waar lopen we tegenaan? Wat kunnen we extra doen?”

Eurlings legt uit dat de bereikbaarheid van de regio niet alleen voor de regio zelf van belang is, maar voor het hele land. De regio heeft 725.000 inwoners, 45.000 bedrijven en 7% groei van het woningaanbod. De springplankfunctie naar het buitenland, naar Europa, wordt door niemand ontkend, echter de bereikbaarheid van de regio neemt schrikbarend af. Een filedrukstijging van 6%… Waar 35 jaar geleden de eerste grondaankopen voor oplossingen op het gebied van bereikbaarheid al zijn gedaan, is er vervolgens heel veel gepraat en weinig gedaan. De kern van het probleem is onder andere besluiteloosheid, taaie procedures en financiering. Nu is het tijd voor besluitvaardigheid. Landelijk moet de knop om op het gebied van de mobiliteitsaanpak: “geen branden blussen, maar vooruitkijken.”

Gedreven vertelt Eurlings wat belangrijk is: een beter OV-netwerk, betere aansluitingen, een robuuster wegennet (uitbreiding van het aantal rijstroken per weg). Verder moet tempo gemaakt worden, op 30 plaatsen moet het bouwen nu beginnen. Zeven extra locaties moeten beschikbaar komen voor investeringen. Wanneer de wegen beter benut worden en betere OV-lijnen ingezet zijn (meer treinen vaker over hetzelfde spoor) wordt de totaaldruk op de wegen minder. Zowel de uitbreiding van het aantal rijstroken per weg als meer gebruik van het OV-netwerk zijn vanuit milieutechnisch oogpunt ook nog eens aantrekkelijk. Een aantal voorbeelden: in 2010 wordt de A50 verbreed naar 2x3 rijstroken, en een gedeelte naar 2x4. Direct na 2009 wordt begonnen met de 2^e Waalbrug (gereed in 2012), de A12 wordt in 2011 en 2012 verbreed naar 2x3 rijstroken en in 2009 wordt de A15 doorgetrokken naar Zevenaar. Verder moet er een HDL-lijn komen tussen Arnhem en Nijmegen (snelbusverbinding) en vertrekken 6x per uur treinen naar het westen. Met als ultieme doel dat er gemiddeld 80 kilometer per uur op de grote verkeersaders gereden kan worden tijdens de spits.

Eurlings is blij met de meer dan 120 ondernemers in de regio die al meewerken aan mobiliteitsmanagement in de vorm van o.a. telewerken, fietsprogramma’s, planning van vergaderingen buiten de spits, OV-vergoedingen, spitsmenu’s, parallelle routes en flexibele werktijden. Maar wat nu additief moet gebeuren is aanpassing van de wetgeving: geen eindeloze procedures meer, geen modelrekenen met 40% onzekerheid. Op 1 januari 2009 moet de Kamer en de Raad van State akkoord gaan met een spoedwet voor alle 30 projecten. De verwachting is dat positief gereageerd zal worden. Daarna moeten ook andere projecten kunnen worden aangepakt.

Dagvoorzitter Ronald Migo, directeur van de Kamer van Koophandel Centraal Gelderland,  leidt de discussie na afloop, waarbij een aantal zeer praktische punten aan de orde komen, die overigens ook zeer praktisch beantwoord worden. De burgemeester van Duiven krijgt van Eurlings de toezegging dat in 2009 de afstemming tussen goederenvervoer en personenvervoer op de agenda komt als nieuwe afspraken met de goederenvervoerders worden gemaakt. Wanneer de wethouder van Renkum vragen stelt over de verbreding van de A50 bij Valburg en over de maatschappelijke, landschappelijke en duurzame inbedding van het plan reageert Eurlings gemotiveerd: “niet eindeloos laten vertragen door eindeloze alternatieven. Neem een besluit en sta er dan ook voor.” Met de nieuwe wetgeving moet het mogelijk worden om goede, snelle besluiten te nemen. Marijke van Haren, Gedeputeerde Staten van de Provincie, vult aan dat is afgesproken om de oplossing vanuit de regio te laten komen en dat SER Gelderland hier vol bij betrokken is. Migo laat weten dat hieromtrent in het Pact van Lent eveneens afspraken zijn gemaakt, ook betreffende eenduidige communicatie. Maatwerk naar bedrijven en ondersteuning van de wetgeving moet vanuit de regio komen. Een brede taskforce met een sense of urgency. Afspraken over de uitdagingen in de regio (bijv. Arnhem-Doetinchem-Winterswijk en Westervoort/Duiven/Zevenaar) zijn in de maak: een gezamenlijk project van gemeenten, stadsregio en het ministerie.

Vanuit NXP komt de vraag of het Rijk betrokken is bij realisatie van de regiorail. Echter, dit is een regionaal project. Maar, het Rijk maakt wel geld hiervoor vrij vanuit een nieuwe, krachtige, landelijke stimulatie voor regionale projecten. Eurlings zorgt voor nieuwsgierigheid in de zaal door te beloven hier in de toekomst op terug te komen.

Migo bedankt Eurlings hartelijk voor zijn komst naar de regio en het “sinterklaas”-achtige karakter dat de bijeenkomst kreeg door de vele toezeggingen van op handen zijnde aanpassingen op het gebied van verbetering van de bereikbaarheid van de regio. “Graag zien we u zo spoedig mogelijk terug; wellicht zeer binnenkort bij de opening van de tweede Waalbrug?!” Deze vraag wordt met applaus hartelijk ondersteund door de hele zaal. Eurlings neemt afscheid met de woorden “Kijk wat je wilt en hak dan de knoop door! Deze attitude wordt gewaardeerd in Den Haag.” Bij het lopend buffet schieten ondernemers de minister nog even aan. Menigeen onder de indruk van het gedreven en positieve betoog van deze minister.

Maandag 20 oktober 2008, Jan Siebelink en Klaas Gubbels

Van schemerlamp tot spotlight; zo zou het bestaan van een succesvol schrijver als Jan Sieblink omschreven kunnen worden. Na de bestseller Knielen op een bed violen in 2005 (inmiddels toe aan de 46ste druk/ 500.000 exemplaren verkocht) staat Siebelink met grote regelmaat in de publieke aandacht. Desondanks slaagde hij erin om in al het TUMULT te werken aan een nieuw boekwerk Suezkade. Op 20 oktober was Siebelink te gast in Elst, waar hij samen met zijn beste vriend, kunstenaar Klaas Gubbels uitweidde over het schrijverschap,  het onderwijs en vriendschap.

Talent is ploeteren

gesprek met Jan Siebelink en Klaas Gubbels

“ Elke ochtend van zes tot tien uur ben ik achter mijn bureau gekropen en ik heb geen dag overgeslagen en na een jaar was Suezkade klaar”, vertelt Siebelink nuchter. Zowel Siebelink als Klaas Gubbels -als kunstenaar vermaard om eindeloze variaties op het thema ‘koffiekannen’ - laten het publiek in Elst weten dat hun talent vooral toe te schrijven is aan een gedisciplineerde werkhouding. “Schrijven en schilderen is ploeteren”, aldus de twee heren die al regelmatig samenwerkten. Zo maakte Klaas de illustraties voor Ruimzicht en litho’s in Het gat in de heg.

Hoofdpersoon in Suezkade is Marc Cordesius, docent op een middelbare school. Siebelink putte voor het boek uit zijn eigen ervaring als docent. Marc Cordesius vertoont dan ook nogal wat gelijkenissen met de schrijver. De jonge Cordesius is leraar Frans (Sieblink was jarenlang docent Frans op het college in Ede) en net als Siebelink houdt hij van stijlvolle kleding, met name van Italiaanse leren schoenen. Evenals Siebelink rijdt Cordesius overigens in een cabrio en zowel schrijver als alter ego houden van schrijven.

“Maar ik ben wel een vrijer mens dan Marc”, licht Siebelink toe. De docent in het boek, aanvankelijk geliefd bij leerlingen en collega’s, komt met het verstrijken van het verhaal langzaam buiten spel te staan. In het boek wordt het treffend geïllustreerd: “Meneer woont een deel van het jaar in Parijs, kleedt zich naar de laatste mode, en is toch zo weinig streetwise.” (pagina 152)

De hoofdpersoon mag dan een buitenstaander zijn, als het om het onderwijs gaat, speelt Cordesius zich graag in de kijker. Zo laat Cordesius zijn leerlingen kennis maken met de klassieke werken uit de Franse literatuur en leert hen, ondanks dat de school het niet verplicht stelt, ook de klassieke grammatica. Siebelink erkent dat hij ook hier gelijkenissen vertoond met zijn alter ego.“ Ik ben geen fan van moderne systemen als het ‘nieuwe leren’ waarbij de docent eerder vriend dan leermeester wordt. Jonge mensen moeten richting krijgen en de klassieke vorm van onderwijs is daar prima geschikt voor.”

Cordesius sluit in Suezkade een innige vriendschap met leerlinge Najoua, met een blinde kat en –in de begintijd op school- ook met diverse collega’s. Hoewel Siebelink niet prijs geeft of een van die collega’s in het verhaal wellicht gemodelleerd is naar Klaas, zal de vriendschap tussen Siebelink en Gubbels weldegelijk hier en daar inspiratie hebben opgeleverd voor het verhaal. De heren ontmoeten elkaar frequent en bespreken elkaars werk en het leven van alledag. 

“Een vriendschap die ik zelf nog steeds heel bijzonder vindt, omdat we  elkaar pas op late leeftijd, zo rond ons 50^ste hebben ontmoet”, aldus Gubbels. Siebelink weet het nog precies: “Klaas kwam altijd in het zelfde cafe als ik; hij zat daar dan met allemaal bohémien kunstvrienden. Ik was daar maar wat jaloers op; wilde ook zo graag bij die creatieve groep horen. Ik hoor er nu eindelijk een beetje bij.”

(verslag: Danielle Arets)

Richard Bottram Marathon 365, 8 september 2008

Voor de meeste deelnemers van de Sociëteit is de vakantie voorbij; grote hoeveelheden mail,   files en besprekingen horen weer tot de dagelijkse realiteit. Hoe anders het kan blijkt deze avond.

Het Sociëteitsjaar gaat van start met een bevlogen man die ons er fijntjes op wijst dat er meer in het leven is dan werken. Richard Bottram, succesvol in zijn onderneming net over de grens in Goch, verkoopt van de een op andere dag zijn aandelen om zijn partner te begeleiden tijdens haar ziekbed. In de periode die volgt ontstaat het plan voor Marathon 365; een jaar lang elke dag een marathon lopen om aandacht te vragen en geld in te zamelen voor onderzoek naar en bestrijding van kanker.

Voor een prestatie als deze zijn nogal wat ingrediënten nodig, een indrukwekkend lijstje:

14 landen

15401,18 Km

18 paar hardloopschoenen

12.000.000 hartslagen

360 kilo bananen

5500 Kcal per dag

1100 interviews

500.000 website bezoekers per maand

Het project dat in stilte voorbereid is kent een aantal duidelijke randvoorwaarden om de slagingskansen zo groot mogelijk te laten zijn; ongeremde passie, de overtuiging dat een dergelijke prestatie medisch mogelijk is, heldere regels ten aanzien van bijvoorbeeld commercie, energiek en vitaal, duidelijke strategie en gericht communiceren. Kortom, randvoorwaarden die de ondernemers van de Sociëteit niet vreemd in de oren zullen klinken en waaruit blijkt dat het project een bedrijf op zich is. Het enthousiasme van de initiator slaat al snel over op anderen en een grote groep van vrijwilligers sluit zich aan.

Uiteindelijk gaat het team bestaande uit de broer van  Richard, chauffeur, kok en masseur en een goede vriendin, fietsbegeleidster en webredacteur op pad.

Een bewogen jaar volgt waar Richard in de Hucht op een vaardige manier verslag van uitbrengt. Met een inspirerend en aangrijpend verhaal weet hij de zaal tot het eind te boeien.

(verslaglegging: Krista Davelaar)

Maandag 7 juli KANcafé met Synergy

Er valt wat te halen tijdens deze vakantiebijeenkomst, ofwel het KANcafé, van de sociëteit. Guido Swinkels vertelt over Synergy, de studentenvereniging vanuit Bedrijfswetenschappen van de Radboud Universiteit Nijmegen. Een actieve vereniging met 1900 leden. De wervende film zet de toon: beleidsdoel van het huidige bestuur is het aangaan van nieuwe bedrijfscontacten en het vergroten van de diversiteit van die contacten – grote en kleine bedrijven, regionale en nationale bedrijven. Vandaar dat ze vanavond hier zijn. Synergy legt op professionele wijze contact tussen de huidige studenten en potentiële werkgevers.

(Ondertussen sluipt Jan Siepman de zaal binnen die 3 uur in de file heeft gestaan om aan te kunnen schuiven in de Hucht!)

Guido vertelt verder: 96% van de Bedrijfswetenschappenstudenten heeft binnen 3 maanden een baan, 90% zelfs binnen 1 maand. 40% komt terecht in de consultancy, 30% in het bedrijfsleven. Dan neemt Daniëlle het woord over. Middels een sfeerimpressie met foto’s van de Bedrijvendagen die over het scherm zoeven vertelt ze over de mogelijkheden om als bedrijf deel te nemen aan de jaarlijkse Bedrijvendagen in Concertgebouw De Vereniging in Nijmegen. Studenten gaan tijdens deze dagen op zoek naar een werkgever of een stage/traineeship. Door middel van een presentatie, workshop, individuele gesprekken, een recruitersdiner, high tea of een stand op de bedrijvenmarkt kunnen bedrijven zich richten tot de studenten. Afwijkende en nieuwe ideeën over de wijze van presentatie als bedrijf of een bedrijf net over de grens: u bent van harte welkom! Na deze razendsnelle presentatie (20 minuten) worden de bestuursleden van Synergy gedurende de avond van alle kanten bestookt met vragen: ik maak me sterk dat er niet al een dealtje gesloten is vanavond…

Kijk voor meer informatie op www.synergy.nu

(verslaglegging: Teddy Vrijmoet)

Vrijdag 20 juni Golfdag

Op Golfbaan Welderen in Elst wordt weer volop genoten van de jaarlijkse Golfdag. Ondertussen kunnen een aantal deelnemers die ieder jaar meedoen en opgeklommen zijn van de clinic naar de clinic-voor-gevorderden eigenlijk wel een keer opgaan voor hun golfvaardigheidsbewijs om zich te meten met de wedstrijdspelers die gedreven deze dag hun vaardigheden tonen aan de collegae. Tijdens het buffet sluiten de deelnemers aan die zich niet konden vrijmaken van het werk of die echt erg weinig met “het golfen” hebben, maar zich niet de kans laten ontzeggen te genieten van de prima sfeer.

(verslaglegging: Teddy Vrijmoet)

Dinsdag 3 juni Jan Zwartkruis

“Kapitein van Oranje, de memoires van Jan Zwartkruis als bondscoach”. Onder deze titel vindt de boekpresentatie plaats waarbij onze deelnemers uitgenodigd zijn middels participatie van de sociëteit in deze avond. Initiatiefnemers en organisatoren Michel Bongers en René Bremer van Belluci Media zijn er in geslaagd om Harry van Raaij, Hans Kraaij sr., Theo Reitsma, Maarten Spanjer en Jan Zwartkruis naar de Hucht te halen. Voor de liefhebber een waar spektakel waar menigeen – vooruitlopend op het EK Voetbal – met volle teugen van geniet. De heren laten zich niet kisten tijdens het seminar Sport, commercie en media en vertellen voluit, de tv beelden uit 1978 tonen de tijden van weleer, de Argentijnse muziek brengt de juiste sfeer er in en het Argentijnse buffet maakt de avond af. En dan huiswaarts mèt een gesigneerd boek!

(verslaglegging: Teddy Vrijmoet)

Maandag 19 mei "Wat Doet Kunst"

Bart Hoogwegt, Niels Helmink en Veronique Baar. Galeriehouder, kunstenaar/fotograaf en adviseur op het gebied van kunstaanschaf. Je zet ze naast elkaar en je hebt een bijzonder levendig en interessant uur. Er wordt volop gelachen, meegeleefd en instemmend geknikt.

Bart vertelt waarom hij een galerie is begonnen: wanneer hij na de Landbouwhogeschool in het bedrijf van zijn familie zich hardwerkend op de melkpoeder stort krijgt hij een helder moment. Na 8 maanden backpacking helpt hij een vriend om een offerte te maken voor een kunstwerk en neemt vervolgens de prijsonderhandelingen op zich. Dit bevalt. De ambitie ontstaat en krijgt vorm: samen met collegae een bedrijf opzetten voor jonge kunstenaars die hij binnen een bepaalde, korte termijn aan internationale klandizie kan helpen – Bart Kunst in Huis gaat van start. En bescheiden stelt hij dan toch dat hij zelf binnen 4 jaar ook wel tot een bepaalde hoogte gegroeid wil zijn. Eén van de kunstenaars waar Bart mee werkt is Niels Helmink.

Niels loopt stage bij Theo v.d. Heuvel en werkt 5 jaar als eerste assistent van Erwin Olaf, “om te fotograferen heb je tenslotte bepaalde kennis nodig”. Bij v.d. Heuvel speelt architectuur een grote rol en bij Olaf leert hij veel over techniek en licht. Beeldend - als presenteert hij een perfecte onemanshow -  vertelt Niels over opdrachten voor Microsoft, Lavazza en Nicorette: eigen setbouw, 30 lampen voor 1 foto en foto’s die in onderdeeltjes gemaakt en later samengevoegd worden omdat de studio te klein is. Lachsalvo’s rollen door de zaal van de Hucht als de hilarische vertellingen achter elkaar worden opgedist.

“Winkels die verdwijnen”. Als zelfstandig fotograaf doet Niels 4 jaar lang onderzoek en trekt met alleen een analoge camera en 1 lamp het land in. 2,5 uur per foto, met een rolmaat uitmeten wat de afstand is tot het onderwerp om de camera scherp te stellen en dan 1 dag om te ontwikkelen. “Echt rendabel bezig is de kleine zelfstandige niet”, merkt hij droog op. Maar dan loopt hij met het portfolio de galerie binnen van Bart, er komt media-aandacht en de verkoop gaat lopen.

Niels heeft mensen gezocht voor deze serie die trots zijn op hun zaak. Achterliggende gedachte is de winkel die gaat verdwijnen, een schoenenzaak, een slagerij, een fourniturenwinkeltje. Op vrijwel alle opnames staat een klok (tijd), een privé-deur (met elkaar vergroeid zijn van privé/zakelijk) en een tl-armatuur. Wanneer Niels uitwijdt over de foto’s en de mensen daarachter krijgt hij alle lachers op zijn hand, maar tegelijkertijd is er een vertedering over de hartstocht die zichtbaar is op de foto’s en de een-beetje-triestheid van het verloren gaan van deze zaakjes. Een soort van kijk nog maar eens goed, want straks is het voorgoed weg. Niels’ foto’s zijn opgenomen in de kunstcollectie van Generali en Achmea en hij is uiteraard blij met dit succes – uiteindelijk omschrijft hij de kunstwereld als keiharde business en het succes is dan ook heel prettig.

Veronique Baar is helder, to-the-point en makkelijk te volgen als zij vanuit haar expertise bij Q Kunst vertelt over het hoe en waarom van kunst in het bedrijfsleven. Waarom koop je kunst als bedrijf (prettige werkplek, maatschappelijk verantwoord ondernemen of ondersteuning van de bedrijfsdoelen), wat zijn de invalshoeken waar het aan moet voldoen (smaak, thematiek, discipline of geografische kenmerken) en waar hang je het op in het bedrijf (kantine of hal, unica of grafiek, rustgevend of activerend).

Laatst werd een stuk van Lucien Freud geveild voor 33 miljoen dollar. Het duurste kunstwerk ooit van een nog levende kunstenaar. Maar de aanschaf van kunst hoeft geen drama te zijn: hedendaagse kunst is betaalbaar, er is verschil tussen unica en beperkte oplages, hou je richtbedrag in het achterhoofd en zorg dat je het fatsoenlijk inlijst of onderhoudt dan behoudt, of vermeerdert het zelfs, de waarde.

En waar koop je dan? Of liever, waar niet? Na oriëntatie in de media en in musea, kunstacademies en kunstateliers, exposities, galerieën, beurzen, veilinghuizen, kunstuitlenen en internet besef je dat 50% commissie regulier is. Vroeg-spotten voor een getraind of liefhebbend oog scheelt dus. Pas op bij kleine veilinghuizen, daar zijn heel veel vervalsingen! Neem verder de tijd. Kijk rond en kijk nog meer rond. Laat je adviseren. En let bij koop op de prijs (termijnen of kunstkoopregeling), oplage en signatuur, factuur en BTW (6% voor nieuwe kunst, 19% voor oude werken), publicaties en als laatste: behoud en beheer van de aanschaf. Beetje pragmatisch maar heel belangrijk: gebruik een hangsysteem, hang een kunstwerk aan 2 punten op, pas op met licht, warmte en vochtigheid en motiveer en communiceer binnen je bedrijf over de aankoop (vertel je omgeving waarom iets er opeens hangt, wat de bedoeling is, wat het volgens jou uitstraalt). En let op: kunst kopen is verslavend – kopen kan zomaar verzamelen worden…

Het waren drie korte, duidelijke en inspirerende betogen en na afloop wil iedereen maar al te graag een gesigneerd boek van Niels Helmink.

(verslaglegging: Teddy Vrijmoet)

Maandag 14 april Frozen Dreams

Jan Fokke Oosterhof en Paul Kamphuis weten de zaal muisstil te krijgen met een inspirerend betoog over een reis die een doel op zich is. Een reis die ook een onderneming is. En een doel dat aanspreekt: het ondernemen van een zuidpoolexpeditie.

De winterjassen gaan uit en suizend flitsen de ski’s door de sneeuw over het scherm. Jan Fokke en Paul willen mensen met een droom helpen en doen dat door eerst hun eigen droom te realiseren. Middels 4 stappen: dromen, durven, delen en doen.

Op een kantelpunt in hun bestaan (beëindiging eigen bedrijf, echtscheiding, overlijden ouder) kijken de twee bekenden uit de loopclub elkaar wat dieper in de ogen en zien eenzelfde verlangen tot verandering. Een analyse wordt opgesteld: “ieder voor zichzelf” en “wat de een denkt van de ander” maakt dat er heel wat te bespreken is, maar vormt ook een middel om er over te praten. De eerste confrontaties vinden plaats.

Wat mee te nemen in het businessplan: wetenschappelijk onderzoek, de eigen kinderen, ondernemen is navigeren op plezier & business, maatschappelijke betrokkenheid (KIKA) en expeditiemodellen en aanpak – alles krijgt een plek.

Na tal van loopwedstrijden start de eerste serieuze beklimming: de Mont Blanc-expeditie (4810 M) in 2006. Inzet: “hoe ga je om met een crisis en willen we dan nog verder?”. De dag voor vertrek vallen 3 doden op de Mont Blanc en wordt een Engelsman ternauwernood gered door hem aan zijn haren uit een gletsjerspleet te trekken. Na de eerste ruzie “eigenlijk om niets” en een paar uur hartstochtelijk en beklemmend zwijgen wordt besloten de irritatiecoëfficiënt in te voeren. De irritatie wordt hardop benoemd, het gesprek is weer geopend en de partners kunnen samen verder.

De Spartathlon (loopwedstrijd van Athene naar Sparta) is een zoektocht naar het eigen potentieel: “waarom wil je dit eigenlijk”. Met Paul als loper en Jan Fokke als coach. Van de 264 deelnemers weet Paul als 97^e (dat is als laatste, want de rest is uitgevallen) te finishen. Een fantastische prestatie en een enorme leerervaring voor beiden. De Ondernemers-Sociëteit KAN krijgt de primeur vanavond: het boek dat over deze sportieve prestatie is geschreven.

En dan verder naar Groenland. Met 90 kilo slee, 10 km per dag in extreme omstandigheden. Het weer is heel slecht en je kan je eigen voeten niet eens meer zien. Als de één in een gletsjerspleet zou vallen zou de ander geen andere keuze hebben dan het touw door te snijden – 90 kilo slee plus het gewicht van een volwassen man trek je in je eentje niet meer omhoog. Het eten raakt op wanneer het weer hen dwingt om te schuilen in de ingesneeuwde en bevroren tent. Het understatement is dat er “momenten zijn dat we ons minder euforisch voelen”. Omdat Paul en Jan Fokke niet willen dat de Search en Rescue risico’s moet lopen om hen op te halen besluiten ze op eigen kracht terug te keren naar het vertrekpunt – 170 kilometer terug. Een leeglopende ballon, zo omschrijven ze hoe ze zich voelen, maar na verloop van tijd zien ze toch dat het een geslaagde trainingsexpeditie is. Er is veel geleerd over vertrouwen (vertrouw je je maat? vertrouw je je GPS?), over wegvallende referentiekaders (alleen maar witte bobbels en een totale white-out), over gebrek aan interactie (geen contact met de buitenwereld). En uiteindelijk is alles goed gegaan: er is veel geleerd, veel beeldmateriaal verzameld en niemand is met zwarte vingertoppen teruggekomen.

Na terugkomst in Nederland is het opkrabbelen na deze heftige ervaring en dat lukt prima: de onderneming loopt goed en wordt gesplitst in een Frozen Dreams Stichting (goede doelen) en Frozen Dreams Media (de website wordt bekroond en Virgin en Easy Group ondersteunen de onderneming). De balans tussen business en andere doelen voelt goed aan. De business is nu ook echt business en is niet puur afhankelijk van sponsoring. En nu op naar de zuidpool!

De zaal luistert geboeid naar de belevenissen van Paul en Jan Fokke. Wanneer de eerste vraag gesteld wordt is het een vraag die bij velen door het hoofd is geschoten: is het eigenlijk geen mislukking dat jullie de top van de Mont Blanc net niet gehaald hebben en in Groenland na 170 kilometer zijn omgedraaid? En wat doe je als je de zuidpool ook niet haalt? Is je onderneming dan mislukt? Het antwoord op deze kritische vraag wordt door de aanwezigen met opluchting en instemming beluisterd: het fysieke eindpunt is niet waar het succes van afhangt. De hele reis daarheen is de totale onderneming. En die reis bepaalt het succes. Op ¾ kwart van de fysieke reis kan je ook het doel hebben bereikt. Angst voor mislukking is er dus ook niet. Met de reis wordt bagage vergaard die gedeeld kan worden (bijvoorbeeld omgaan met teleurstelling, het vinden van doorzettingsvermogen, je blijven motiveren, gericht denken in oplossingen, omgaan met beren op de weg – letterlijk en figuurlijk) en dat is een doel op zich. En dan bij terugkomst van de zuidpool ondernemers begeleiden naar afgelegen gebieden in de wereld om deze belangrijke leerervaringen te delen. Waarschijnlijk laten ook anderen zich graag inspireren door deze twee bijzondere avonturiers. 

(verslaglegging: Teddy Vrijmoet)

Maandag 10  maart  Magician George Parker

Zelfbenoemd stand-up magician George Parker, een man die de wereld over reist met één koffer, is vanavond neergestreken in de Hucht in Elst. Onze spreker deze avond heeft ruime ervaring in het bedrijfsleven en is bekend met de skills van management tot sales, tegelijkertijd is hij magiër en hij belooft het bewustzijn van de Sociëteitsleden deze avond op een hoger niveau te tillen.

 top  |    print